X
تبلیغات
مجتمع فنی
رایتل
پله ها پیش رویم ، یک به یک دیوار شد

                                 زیر هر سقفی که رفتم ، بر سرم آوار شد

خرق عادت کردم اما بر علیه خویشتن :

                                  تا به گرد گردنم پیچد ، عصایم مار شد

اژدهای خفته ای بود آن زمین استوار

                                  زیر پایم ، ناگه از خواب قرون بیدار شد

مرغ دست آموز خوش خوان ، کرکسی شد لاشه خوار

                                  و آن غزال خانگی ، برگشت و گرگی هار شد

گل فراموشی و هر گلبانگ خاموشی گرفت

                                   بس که در گلشن شبیخون خزان ، تکرار شد

تا بیاویزد از اینان آرزوهای مرا

                                   جا به جا در باغ ویران ، هر درختی ، دار شد

زندگی با تو چه کرد ای عاشق شاعر مگر

                                   کان دل پر آرزو ، از آرزو بیزار شد

بسته خواهد ماند این در هم چنان تا جاودان

                                   گرچه بر وی کوبه های مشتمان ، رگبار شد

زَهره ی سقراط با ما نیست رویاروی مرگ

                                    ورنه جام روزگار از شوکران ، سرشار شد

 



تاریخ : چهارشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1395 | 02:55 ب.ظ | چاپ | نویسنده: سمیه غریبی | نظرات (0)

حالا که آمده‌ای

                 چترت را ببند

در ایوان این خانه

                    جز مهربانی نمی‌بارد

 



تاریخ : چهارشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1395 | 02:49 ب.ظ | چاپ | نویسنده: سمیه غریبی | نظرات (0)

جای من خالی است

جای من در عشق

جای من در لحظه های بی دریغ اولین دیدار

جای من در شوق تابستانی آن چشم

جای من در طعم لبخندی که از دریا سخن می گفت

جای من در گرمی دستی که با خورشید نسبت داشت

جای من خالی است

من کجا گم کرده ام آهنگ باران را!؟

من کجا از مهربانی چشم پوشیدم!؟...

 




تاریخ : چهارشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1395 | 02:45 ب.ظ | چاپ | نویسنده: سمیه غریبی | نظرات (0)
نفسم گرفت ازاین شهر در این حصار بشکن

                                     در این حصار جادویی روزگار بشکن

چو شقایق از دل سنگ برآر رایت خون

                                     به جنون صلابت صخره کوهسار بشکن

توکه ترجمان صبحی به ترنم و ترانه

                                     لب زخم دیده بگشا صف انتظار بشکن...

شب غارت تتاران همه سو فکنده سایه

                                     تو به آذرخشی این سایه ی دیوسار بشکن

ز برون کسی نیاید جویباری تو اینجا

                                     تو ز خویشتن برون آ سپه تتار بشکن

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی

                                     تو خود آفتاب خود باش و طلسم کار بشکن

بسرای تا که هستی که سرودن است بودن

                                     به ترنمی دژ وحشت این دیار بشکن

 



تاریخ : چهارشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1395 | 02:41 ب.ظ | چاپ | نویسنده: سمیه غریبی | نظرات (0)

حیف آنها که بالشان دادم شاخه شاخه پریده اند ازمن 
از رفیقان راه می گویی ؟پیشتر ها بریده اند از من 
هرچه دادند زود پس دادم هر چه می خواستند رو کردم 
عشق را در سخاوتم روزی - به پشیزی خریده اند از من 
کرمهائی که در تن خشکم شادمان می خزند و می لولند
سالها پیش در بهاری سبز - ریشه هائی جویده اند از من
خشکی ام را بهانه می گیرند که رهایم کنند و در بروند 
خودشان هم چه خوب می دانند - رگ به رگ خون مکیده اند از من 
هر کجا از نفس می افتادند باز سنگ صبورشان بودم
گریه هایی به من فروخته اند - خنده هائی خریده اند از من 
پاک کردند رد پایم را که ندانی که کجا گرفتارم 
بعد تا هر چه دور تر بشوند از من سمت دیگر دویده اند از من 
چشم ها جور دیگری هستند - حرف ها روی دیگری دارند
وای هرجا که پا گذاشته اند قصه ای آفریده اند ازمن 



تاریخ : چهارشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1395 | 02:27 ب.ظ | چاپ | نویسنده: سمیه غریبی | نظرات (0)
1 2 3 4 5 ... 117 >>
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.

خدمات وبلاگ نویسان-بهاربیست

&vol=80">

خرید ساعت مچی

|

ساخت کد آهنگ و موسیقی



  • سه صفر هشتاد